Galblaas

In mijn vorige blog ben ik nog vergeten te vertellen dat ik een Galblaas operatie heb gehad.
Ik kreeg in januari (in een weekend) een pijnaanval waarbij Grimmbo niet wist wat hij er mee aan moest. Uiteindelijk heeft hij de Huisartsenpost gebeld. Daar wilde ze mij persoonlijk spreken maar dat was eigenlijk onmogelijk. ik kon niet stil zitten, staan, liggen en haalde oppervlakkig adem al probeerde ik goed te blijven ademen.
Er kwam een arts naar ons huis omdat de assistent dat nodig vond na mij gehoord te hebben.
Ik werd onderzocht en de arts probeerde mij tot rust te krijgen. Dat lukte hem aardig al was ik wel bijna aan het hyperventileren. Dat konden ze zien  (met zo'n klemmetje om mijn vinger) aan mijn opname zuurstof in mijn bloed.
De arts vroeg mij waar het zeer deed. Kon helaas niet zeggen dat het tussen mijn schouderbladen zeer deed want daar heb ik al jaren een gevoelige plek. Dacht dus dat dat een oude korfbalblessure was. Hij dacht aan galstenen of nierstenen.
Ik kreeg ik een diclofenac injectie deze hielp gelukkig snel. Ben op de bank in slaap gevallen.
Een paar dagen later kreeg ik weer een aanval tijdens mijn werk. Mocht direct naar huis om vervolgens naar de huisarts te kunnen gaan. Deze had mij al gebeld na de vorige aanval en wilde mij zien als ik weer een aanval had. Ik mocht gelijk komen maar helaas er was een vervangster. Die gaf mij wel diclofenacpillen mee voor de volgende keer. Ze wilde ook dat er een echo gemaakt werd en bloedprikken was ook nodig. Urine had al uitgewezen dat ik geen nierstenen had. Mijn bloedwaardes waren zeer slecht dus op naar de chirurg.
Deze wilde eerst dat mijn bloedwaardes verbeterde dus op verschillende tijden nuchter etc. bloed laten prikken. Maar in 8 weken tijd heb ik totaal 8 pijn aanvallen gehad. Niet leuk. Ik was dat zo zat dat ik de Huisarts weer gebeld heb en er langs geweest ben. Hij belde, waar ik bij zat, de chirurg en ik kon gelijk 2 dagen later langskomen. Ik had een afspraak staan voor 2 weken later. Weer bloedprikken, weer een echo. Galblaas vol met galstenen dus ja die moest er echt uit en wel zo snel mogelijk. Bloedwaardes waren redelijk tot goed in acht nemend dat ik dat weekend ervoor weer een aanval had gehad en mijn ontlasting ging verkleuren (ontkleuren zoals ze dat noemen). Galwegen waren schoon zagen ze op de echo.
Uiteindelijk ben ik met een kijkoperatie geholpen op de dag dat ik eigenlijk terug had moeten komen dus zeg maar gerust 2 weken eerder dan het anders was gedaan.
Ik kwam voor de operatie vroeg in de morgen in het ziekenhuis. Daar kreeg ik nogmaals uitleg en een kalmeringsmiddel. Me omgekleed in zo'n mooi operatiehemd en daarna naar de ruimte voor de operatiekamer. Daar kreeg ik allemaal plakkers op mijn borst, een bloeddrukmeter om mijn arm en zo'n klemmetje op een van mijn vingers. ook brachten ze een infuusnaald aan voor medicatie/pijnstiller. Kreeg nog een warme deken over me heen omdat ik zo koud aan voelde door de zenuwen. Ik heb mijn ogen dicht gedaan om te ontspannen en 5 uur later belde ik Grimmbo dat ik weer terug was op mijn kamer. Hij zegt ja dat weet ik want ze hebben me 3 uur geleden al gebeld. O ok ik heb dus een stukje gemist. Ik weet alleen nog dat er aan me gevraagd werd of ik wakker was. Ik wilde me omdraaien maar dat mocht niet ze hielden me tegen maar de verpleging mocht me mee nemen naar de kamer.
Ik wilde iets eten had het menu gezien en wilde graag wat hebben. Kreeg een beschuitje met thee meer mocht ik nog niet Grrrr...... Maar 2,5 uur later mocht ik mijn warme maaltijd hebben. Goh wat had ik daar trek in. Bordje was schoon leeg. Na het eten kreeg ik bezoek nog van de chirurg. Ik wilde me netjes voorstellen zegt hij dood leuk. "We hebben elkaar al gesproken hoor in de ok" Oooo oké dan dat weet ik dus echt niet meer.
Die nacht heel slecht geslapen maar ik bedacht mij ineens dat ik mijn MP3 bij me had dus die aan gedaan en toen toch nog wat uurtjes geslapen.
De volgende ochtend nog een controle gehad en me gewassen en aangekleed. Daarna mocht ik voor de lunch naar huis. Heerlijk op mijn eigen bedje gaan liggen en gerust/geslapen.

Ik was zo blij was van de pijn af......... dacht ik. Nee dus na een paar weken kreeg ik na het eten van een bosuitje in de salade weer een aanval Grrrr. 2 weken later weer door verse ui in een zelf gemaakte tonijnsalade. Neee toch.. Geen uien meer eten dus. Tot ik bij een vriendin op bezoek was en een overheerlijk chipje nam bij de wijn. Niets vermoedend maar ineens auwwwwwww. Gelukkig had ik een diclofenac bij me en ibuprofen. Bleek in de chips geconcentreerde uipoeder te zitten. Oeps wat voelde mijn vriendin en haar man zich schuldig. Niet nodig hoor zij konden er niets aan doen. En kleine lettertjes op de verpakking.
Daarna nog een aanval gehad en toen was ik het zat want toen had ik geen ui op. Wel 3 dagen van slag. Volgende dag huisarts gebeld die me gelijk door verwees naar de chirurg. Bloed waardes weer niet goed dus die stuurde me door naar de MDL (Maag Darm Lever) arts. Daarvoor mocht ik 9 buisjes bloed voor laten prikken. Uitslagen waren goed dus dan maar een MRCP ( Magnetic Resonance Cholangio- Pancreatography) laten maken. Daar is uitgekomen dat er nog een galsteen in mijn galwegen zit. Deze moet eruit, helaas dit kan niet met medicatie. Ik mag weer naar het ziekenhuis waar ze een ERCP (Endoscopisch Retrograde Cholangio- en Pancreaticografie)  gaan uitvoeren om de steen te verwijderen. Daarvoor mag ik weer een nachtje in het ziekenhuis verblijven.
Hopelijk ben ik dan van alles af en kan ik weer gewoon alles doen en eten.